خرید بک لینک
من آدم با روحیه ای هستم. دلم میخواد توی هر زمینه ای پیشرفت کنم و همیشه رو به جلو باشم.

اما متاسفانه خیلی به تشویق اطرافیان وابسته ام. (قاعدتاً این اطرافیان در حال حاضر همسرم هست ، چون عمده ی زندگی من با ایشونه)


مثلاً دوست دارم آشپزیم رو ارتقاء بدم و از 14 برسونمش به 20! میرم کلی سایتهای آشپزی رو میخونم ، برنامه ریزی میکنم. وسایل میخرم ووووو
اما وقتی نتایج اون همه تلاش مشخص میشه و من چند روز عین یه کدبانوی تمام عیار غذا میپزم ، همسرم اصلاً ذوق زده نمیشه. وقتی هم ازش میپرسم خوبه؟ میگه آره خوبه ، دستت درد نکنه!!!!!!!! همین :(
بعدش من تو ذوقم میخوره و بعد از چند وقت میبینم که تلاشهام به چشم نمیاد ، با خودم میگم خوب چرا من خودمو تو زحمت بیاندازم ، همون غذای راحت و دم دستی رو درست میکنم. لازم نکرده آشپزیم 20 باشه. همون 14 کافیه!!!!!

یا در مورد منظم بودن خانه هم دقیقاً همینطور، تلاشهام و تغییرهام به چشم همسرم نمیاد و این منو مایوس میکنه!

در مورد جایگزین کردن خلاقیت و کدبانوگری به جای اسراف و تجملگرایی !!!!!

و در مورد خیییییلی چیزهای دیگه!!!!!


حالا سوال من از دوستای گل و خوشفکرم اینه که

من چطوری میتونم بدون اتکاء به تشویقهای اطرافیان (شوهرم)، خودم رو ارتقاء بدم؟
(ترانه)

توضیح ناظر: ترانه عزیز قصد داشتم این سوالو مطرح کنم.ببخشید کمی دیر شد. خداکنه بتونم منظم تر حضور پیدا کنم


برچسب: نویسنده: hasan تاريخ: چهارشنبه 10 مهر 1392 ساعت: 14:15

صفحه بندی