طنز یا تخریب؟

در تعریف طنز آمدهاست: «اثری ادبی که با استفاده از بذله، وارونه سازی، خشم و نقیضه، ضعفها و تعلیمات اجتماعی جوامع بشری را به نقد میکشد.» (مقدمه مگ گراهیل بر ادبیات)

------

قابلیت طنز در شکل دهی به آسیب های اجتماعی را میتوان یکی از مزایای آن به حساب اورد. اما گاهی وقتها همین ابزار مفید جهت آگاهی بخشی به افراد ، میتواند موجبات انحراف جامعه را فراهم اورد. در واقع گاهی اوقات ما مفهوم طنز را با تمسخر اشتباه میگیریم. نکته قابل تامل دیگر آن است که گاهی اوقات ساخت طنز از مفاهیمی که هنوز کاملا شناخته شده و جا افتاده نیست موجب موضع گیری افراد نااگاه گردیده و جامعه را از مسیر درست دور میکند که متاسفانه در سریال های ظاهرا طنز خودمانی از ایندسته زیاد میبینیم.

-------

شخصیتی بنام پریسا در سریال پژمان را میتوان یکی از کاراکتر ها بظاهر طنز مخرب دانست. شخصیت دادن به زنی که داعیه فعالیت اجتماعی را داشته و خود عاری از اخلاقیات مناسب است. در جامعه ای که زن را اساسا ناقص العقل و ضعیف تر از مرد در بسیاری از امور میداند، دادن شخصیتی انرمال به زنی که ظاهرا فعال اجتماعی و بدنبال کسب حقوق بانوان است نه تنها جنبه مثبتی نداشته که میتواند اندک روزنه ها برای آزادی زنان را بسته کند. تخریب چهره زنان مستقل و پرداختن به ویژگی های منفی انها که حتی گاهی با دروغ پردازی نیز همراه می شود مدتهاست که در رسانه ها پی گیری شده که این امر اندک امید ها برای رشد و شکوفایی زنان را به نا امیدی بدل میکند. امید است فعالین اجتماعی به این امر توجه بیشتری نموده تا رسانه ای جمعی همچون تلویزیون، اگر موجبات رشد جامعه را فراهم نمیکند، لااقل سبب واپس زدگی جامعه نگردد.